Аблаҳ Писарчае ба модараш мегӯяд: – Оча, ба ман сурати падарам лозим аст. Модар ба фарзандаш мегӯяд: – Акси падаратро чӣ кор мекунӣ? Кӯдак мегӯяд: – Муаллимаамон гуфт, ки кадом аблаҳ вазифаи хонагиатро иҷро кардааст, ба ман нишон деҳ. Ҷарроҳӣ Марде дар мизи ҷарроҳӣ хоб аст. Духтури ҷарроҳ – домодаш ба ӯ мегӯяд: – Ҳа … Читать далее Аз таҳти дил бихандед!