Аскар Афсар аз аскари қаторӣ сабаби ба хизмат омаданашро мепурсад. Аскар дар ҷавоб: – Аввалаш, ватанамро ҳифз кардан мехоҳам. – Дуруст. – Дуюмаш, хизмат мардро бақувват мекунад. – Бале! – Сеюмаш, хоҳиши маро напурсида, ба инҷо оварданд. Ҷонвар Ҷавоне аз деҳа ба тамошои шаҳр меояд. Дар шаҳр вай ба троллейбус мешинад, вале аз сахт рафтанаш … Читать далее Аз таҳти дил бихандед!