Мурда баъди зиндашудан чи гуфт?

Женя Астрахансеви 22 -сола яке аз камтарин шахсонест, ки бидуни ҳич як дурӯғ гуфтан метавонад бигӯяд: “Вақте ки ман мурдам” ва ё “Ҳангоме, ки ман зинда шудам” даратрофи худ чичизро дидам.

 Ӯ сокини шаҳри  Сосновоборск буда, тобистон ба назди хешовандонаш ба деҳаи Агинское, маркази вилоятии Красноярск омада буд.

Ҳамзамон барои пул коркунӣ: барои тобистон Женяро як ширкате, ки дарҳоро насб мекунад, киро кардааст. Аз ҳар даре ба бригадаи се нафарй 9000 сум дода мешавад. Ин даромади бад нест!

Дар рӯзи истироҳат, Женя ва дӯстонаш барои шино кардан дар кӯлҳои маҳаллӣ рафтанд. Дар ин ҷо оби соф мавҷуд аст ва дар ҳавои гарм аксари мардуми  Агинское барои истироҳат дар соҳил ҷамъ мешавад. Женя ба об даромад, дӯстонаш каме дудила шуданд. – Ҳангоме, ки духтари дӯстдоштаам маро фарёд кард  ман шино карда хеле дур рафта будам, мегӯяд Женя.

Вай ҳам барои обозӣ омода шуда буд. Ба сӯи ман нигариста гуфт : Маро нитизор шав! Ва ман дар якҷой дасту по зада гардиш мехӯрдам.

Дере нагузашта Женя ҳис кард, ки қувваташ тамом шуда истодааст. Ва ҳатто масофаи то соҳилро паси сар кардан ғайриимкон аст. “Ман чизи дигарро дар ёд надорам” мегӯяд Женя. – Ман дар беморхона ба ҳуш омадам. Албатта, ӯ ваҳмеро, ки дар соҳил ҳангоми ғайб задани Женя дар зери об ба вуҷуд омадааст, надидааст.

Бачаҳо пай бурданд, ки як дӯст ғарқ шуда истодааст ва баъзеҳо барои наҷот додани марди ғарқшуда рафтанд, дигарон бошанд ёрии таъҷилиро даъват карданд. Вақте ки Женяро аз об берун оварданд, аллакай дар соҳил мошини салиби сурх истода буд.

“Ҷавон тақрибан 10 дақиқа дар ҳолати марги клиникӣ буд”- мегӯяд Владимир Мочалин, мудири шӯъбаи ҷарроҳии беморхонаи минтақавии Саян: – Нафас нест, набз нест. Ман гуфта наметавонам, ки мо умеде надоштем, гарчанде табибон набояд чунин фикр кунанд, аммо ...

Ва аммо мо кӯшиш кардем, ки ӯро эҳё кунем. Вақте ки фишори хуни ӯ ба эътидол омад, набз пайдо шуд, ӯ мустақилона нафас кашид, мо ҳайрон шудем. Тақрибан дар давоми як рӯз ӯ ба худ омад. Мо ба ӯ росташро гуфтем, ки масъала дар як сония ҳал шуд. Агар пас аз чанд лаҳза мошини ёрии таъҷилӣ дер меомад, “зинда кардан” -и бача ғайриимкон мебуд. Ин як ҳодисаи нодир аст.

Мо як беморе доштем, ки дар ҳамон конҳо ғарқ мешуд. Вайро ба соҳил бароварданд,хостанд ба беморхона баранд вале вай аз беморхона даст кашид ва бо пояш ба хонааш рафт. Ва дар хона мурд.

– Ман нури сафедро дар ёд дорам, – гуфт ба мо Женя. “Ҳеч чизи дигаре, ҳеч” нақбҳоро “, ки дигарон дар бораи онҳо мегӯянд дар он ҷо надидам. Духтурон ба ман гуфтанд, ки ду нафаре, ки ҳамроҳи ман дар он ҷо оббозӣ доштам, мурдаанд.

Ва ман хушбахтона зинда ҳастам. Ташаккури зиёд ба табибон, онҳо маро аз он дунё баргардонданд. Танҳо сӯзандоруҳо дардро ба вуҷуд меоранд! Се маротиба дар як рӯз! Пас, новобаста аз он ки табибон чӣ қадар хубанд, беҳтараш ки ба беморхона наравед!

Pressa.tj Бохабар аз гапи ҷаҳон бош!
Моро пайгири намоед Telegram, Facebook, Instagram, YouTube